چنانکه در هانوور زندگی میکنید و
علاقمند به شرکت در "کارگاه داستان"
هستید، از طریق "نوف" با گردانندهی
کارگاه
نوشین شاهرخی تماس
بگیرید. شرکت در این نشستها
برای بانوان آزاد است.
پروین اردلان
(1345)، سخنران بنیاد پژوهشهای
زنان در شهر هانوفر، تلفنی در میز
گرد "نگاهی به سی سال جنبش زنان
ایران، دستآوردها و چالشهای آن"
شرکت کرد. پروین از زمانی که برای
گرفتن جایزهی اولاف پالمه راهی
سوئد بود و در فرودگاه گذرنامهاش
را گرفتند، تا به حال
ممنوعالخروج است، ولی در گیرودار
اعتراضهای مردم خوشحال بود که در
کنار آنان در ایران است و این یک
بار را از ممنوعالخروج بودنش
راضیست. در
نوف
از
نظر رها بحرینی، جوان ترین سخنران
بیستمین کنفرانس بنیاد پژوهش های
ایران، جنسیت نمادی ستمگر است،
چرا که پیشفرضهای خود را به
انسان تحمیل میکند. جامعه مدنی
ایران از کسانی که قوانین
دگرجنسگرایی را زیر پا
میگذارند، میترسند و آنان را به
عنوان بیمار یا مجرم میشناسند و
به زنانی که از دگرجنسگرایی سر
باز میزنند، خشونت اعمال
میکنند. در
نوف
نوشین کشاورزنیا، از سخنرانان
جوان بنیاد پژوهشهای زنان، به
تقابل نسلها، خواستهها و
ایدهها در کمپین یکمیلیون
میپردازد و روند ساختار قدرت را
در آن بررسی میکند. در
نوف
اگر در داستان
"خاکسپاری" انسانها چنان بیتفاوتند
که مشکل نه در دانستن یا ندانستن
کردهی خود، بلکه بر بیتفاوتی
انسانهاست، در کتابهای "پژوهش شاد"
و "چنین گفت زرتشت" اثر نیچه (1844 ـ
1900) نیز انسان خدا را کشته و از
کردهاش خبر ندارد.در
نوف
سرنوشت تلخیست و ما با هر شیوه
که به جنگش میرویم انگار که قفل
آن را نمیتوان شکست. به شیارهای
خون بر صورت ماهپیشانی دخترک
خیره میمانم. دخترک از نسل پسران
من است و مرا در دایرهی بستهای
از عزا گرفتار میکند. عزای خون
ریختهی پدران و مادران تا عزای
خون ریختهی فرزندان. فریادهای
آزادی که از گلوی نسلی به نسل
دیگر به ارث میرود اما هر بار در
سوکوب به خون مینشیند. تا کی که
ما توان شکستن این دایره بسته را
بیابیم. در نوف
پروین اردلان تلفنی بحثهای
سمینار را از ابتدا دنبال کرد و
سخنرانی خود را در شرایط سختی که
مردم در کوچه و خیابانها بودند
از ایران ارائه داد.
میگوید: "این روزها همه در
خیابانیم و بالای پل و نردهها
فریاد میزنیم." از شبهای
اعتراض میگوید همراه با نگرانی
سرکوب، اما با لذت شیرین آزادی که
دقیقهای از آن را نیز حاضر نیست
از دست دهد. در
نوف
از خوشآمدگوییها
که بگذریم، سه بحث در کنفرانس
مطرح شد. بحث نخست را باربارا
دودن، مورخ و استاد دانشگاه
هانوفر، ارائه داد.
در
بحث دوم لوا زند به نگارش زنان از
تن خود پرداخت و پایانبخش
بحثهای امشب میزگردی با شرکت
اعظم قریشی، جمیله داوودی، آذر
شیبانی، شادی امین و صدیقه
فخرآبادی بود. در
نوف
جمالزاده
خود را از مردم مىداند
و نه اشراف و "دمكراسى ادبى" را تنها
در مردمى شدن ادبيات ميسر مىبيند
و بر آن است كه زبان داستان بايد از
حيطهى
قشر اشرافزادگان
بيرون آمده و مردمى شود. در واقع
دهخدا و جمالزاده
پايههاى
داستاننويسى
نوين فارسى را بنا میگذارند.در
نوف
تظاهرات گستردهی مردم با روزهای
انقلاب 57 قابل مقایسه است. آن
روزها مردم به رفتن شاه
میاندیشدند و نه به خواستههای
دمکراتیک خود. حال پس از سی سال
ما کجا ایستادهایم؟ خواستههای
مردم چیست؟ انتخاباتی آزاد یا
تکرار همین انتخابات نمایشی؟ آن
هم میان چهار کاندیدایی که
گذشتهی مشخصی در همین رژیم دارند
و امتحان خود را پس دادهاند.
دوریس لسینگ، برندهی
جایزهی نوبل 2007، سال 1919 از
والدینی انگلیسی در کرمانشاه متولد
میشود. دوریس شش ساله است که خانواده
به زیمبابوه مهاجرت میکنند و دوریس
در هجدهسالگی ساکن انگلستان میشود.در
نوف
"تدفین زندگان" بخش نخست رمان دوجلدی
"برهی گمشدهی راعی، نوشتهی هوشنگ
گلشیری
(1316ـ1379)است
که سال 1356 منتشر شد، ولی بخش دوم آن
به چاپ نرسید. در
نوف
رمان تاکهای عاشق چهار
دهه تحولات سیاسی ـ
فرهنگی ایران را
دربرمیگیرد. انقلاب
اسلامی در مرکز این
تحولات قرار دارد. امیدی
که به سرخوردگی تبدیل
میشود و پیامدهای آن که
از سویی کشتار نیروهای
اپوزیسیون را به تصویر
میکشد و از سوی دیگر
آوارگی و سپس پناهندگی
انسانهایی که با انقلاب
ایدههای دیگری را دنبال
کردهاند و حال وطن را از
برای حفظ جان ترک
میکنند.
اما رمان تاکهای عاشق
رمانی سیاسی نیست، هرچند
که به سیاست نیز
میپردازد. در وهلهی
نخست این رمان به فرهنگ
مردسالاری و سنتی ایران
میپردازد و در هیأت
شخصیتهای زن داستان
تصویری زنده از ستیز سنت
و مدرنیسم در خانه، جامعه
و در فرهنگ ارائه میدهد.
ادامه
ی متن